"Mahahawakan mo lang ... Pero hindi magiging sa'yo ng buong buo!"

Kung bakit nga ba kasi kahit anung gawin mong pagsisikap, gaano mo man paghirapan, magpawis at lumuha ka man ng dugo sadyang mahahawakan mo lang siya, pero hindi siya magiging sa'yo ng buong buo.

Hindi siya magiging sayo ng buong buo, kasi ang malaking parte niya ay nakalaan para sa iba.  Madalas, pakiramdam mo, barya barya na lang ang naiiwan sayo. Nakakalungkot. Pero tanggap mo. Kesa wala.

Hanggang kailan ganito? Hindi natin alam. Walang nakakaalam niyan eh.

Sino ang dapat sisihin? Lalong hindi ko alam. Sadya sigurong ganyan ang buhay.

Tanggap ko naman na talaga, pero bakit hanggang ngayon ansaket saket pa din?

Kasi mahal mo. Sino ba ang nagmahal at hindi naghangad na mahalin din siya ng buong buo? Lahat naman tayo yan ang pinangarap.

At muli uulitin ko, malaking parte niya ay nakalaan sa iba. Maaring hawak mo, pero kahit kelan, hindi siya magiging sa'yo ng buong buo!

#Kwentong_Sahod - "Isang malupet na hugot tuwing akinse at katapusan."

#RandomTots_ni_FRiL

"Willing to Wait!"

"Sir, i'll repeat your order po. That's one Cheese Burger with everything on it, one Large Fries, crispy on the outside and mushy on the inside with lotsa ketchup, and one medium coke, no ice! It will take 20 minutes sir, willing to wait po?"

"Me iba pa ba kong option miss? pwede bang makipag-bargain sa tagal ng paghihintay? o kung babawasan ko ba yung arte sa mga order ko tulad ng crispy on the outside and mushy on the inside mas mapapadali ba ang serving? Hindi ko na nga pinalagyan ng yelo yung coke ko 20 minutes pa din? Bakit kelangan ko pang maghintay? Bakit? Bakeeeeeet?!?!?" sigaw ng isip ko.

Sabay tango, "yes, willing to wait!"

Kasi ganun talaga, kapag alam mo yung gusto mo, willing to wait ka.

Ang tanong, gaano ka katagal maghihintay? Hanggang saan ang kaya mong ibigay? Pano kung sa kalagitnaan ng paghihintay mo biglang hindi pala available yung fries? O di kaya, narealize mo shawarma pala ang gusto mo at hindi burger?

Do you stay committed? Or do you walk away in the midst of waiting? (At bigla kong naalala si Basha, " I already gave 5 years of my life Poy, its about time you give me what I want.")

Opkors yu stay komited di ba? Sayang naman yung pinambayad mo. Bukod sa alam mong gusto mo yung inorder mo. tandaan, Ikaw ang namili nun at hindi ibang tao! Alam mong it will make you happy. Alam mong it's worth the wait! *Supposedly*

Tatlo lang daw ang pwedeng magpabago ng willing to wait status mo!

Una, kapag nagbago bigla yung isip mo (self realization, dahil ang gusto mo pala ay shawarma).

Pangalawa, kapag may nagpabago ng isip mo (third party, at natanaw mo na me Turks sa kabilang dulo ng fudcourt na me malaking poster ni Papa Piolo).

Pangatlo, naprove mo na it's not worth the wait! (disappointments and all, the product was not able to deliver what was advertised)

Ito lang daw ang mga pwedeng maging dahilan for you to walk away. Kasi naisip mo may option naman pala at wapakels ka na sa lahat ng binuhos mong investment sa inorder mo. Kasi nga gutom ka na. Ganun ka-simple. Akala mo luv story ang usapan nu? Hehehe

Pero sa totoo lang, whether you stay or walk away, make sure you choose what makes you happy.  Kasi hindi din naman matutuwa yung Cheese Burger kung malungkot mo siyang kakainin at yung shawarma hindi yan nandiyan forever para antaying siya ang pipiliin mo.  So make sure na happy ka kung anu man.

At lalong hindi mo pwedeng pagsabayin, bukod sa maiimpatso ka, hindi ka pa masasatisfied, kasi hindi mo alam kung saan ka ba mas nasarapan. O kung saan ka nga ba nabusog? O kung alin nga ba ang mas gusto mo? Teka, pagkain pa ba ang pinag-uusapan natin dito? ahehe

It's best to choose one daw sabi nila.

Pero you have to remember this, no matter, whether you choose to stay or walk away with another, waiting is an inevitable part of the process to be happy and satisfied, kaya matuto at masanay.

"Willing to wait ... minsan sa order, minsan sa forever."

#RandomTots_ni_FRiL

"The Sisig Ambiguity ..."

"Isang sisig nga po for take out!" Then one starts to wonder, ulam or pulutan?

And the truth is Sisig is just as confused as heck as we all are.

Sisig was supposed to be as manly as those tattooed tambays in the kanto downing on gin-kalamansi, able to keep a straight face without even the slightest flinch on every chug of tagay.

That's how astig the Sisig's primal course of fate was, in fact, even the physics of sound will not allow you to utter the word sisig in any sweet tone nor manner (you tried, didn't you? admit it, it does not sound right does it?). Vocal chords revs up with vibrating roughness at every mention of sisig as if telling everyone to shut up, sit down and listen.

But then, time changes all things, and even this commanding pulutan general was not an exemption. Just like you, me and how we feel for each other. Now, there's only a cloud of confusion, no doubts about love, but confusion if it's me you truly love or him who stands secretly in the dark. *hugot*

The rowdy Sisig became a canteen dish, a flag carrier of group meals, was labeled a pinoy comfort food and was even considered perfect for stress eating too. The sili became optional. The calamansi too. Raw eggs cooking atop a sizzling sisig became a sight to behold. And as much as his kapampangan roots wanted to stay truly pinoy, he was westernized by a slab of mayonnaise.

People does not even know anymore that sisig means "to make sour". Here he was adorned with different spices and ingredients when all he knew was this, he is at his best given the simplest of recipe.

Sisig became a crowd pleaser in his disdain. Gents, Ladies, young and old.  Yet, over the years, through all the confusion, he tried to understand and learn.

Aaah, perhaps this is life.

Though he was supposed to be in the ranks of Spain's Tapas, France's Escargot, Canada's Poutine, Russia's Vobla, Scotland's Haggis and many other gastropub foods around the world, Sisig learned to adapt, evolve and exist to exceed his known identity, realizing that at times, one's purpose is greater than one's identity.

*with glass raised*

Here's a toast when you are confronted with the same Sisig Ambiguity in life, i wish you courage to lose your identity to live out your purpose bravely, and regain back an improved version of yourself along the process.

*Kampai*

#RandomTots_ni_FRiL

"Padeeptots ng Damit na Lukot ..."

Minsan naisip kong i-research kung bakit nga ba nalulukot ang damit? and i ended up reading about polymers, fibers & fabric, transition temperature, crystalline structures, bonds & molecules, etc., etc. (eh di wow! tinigilan ko na yung kalokohan ko at bigla ko na lang na-appreciate ang Downy!)

Pero sa totoo lang, sa dami ng contributing factors kung bakit nalulukot ang damit natin, dapat mong maisip na hindi simpleng ikaw ang may kasalanan kapag lahat sa buhay mo ay lukot at tila walang tigil ang gusot. Uulitin ko maraming factors.

Dahil sadyang ganyan ang buhay, me mga stages, may phases na smooth at meron ding wrinkled. At tulad ng damit, minsan kahit anung gawin mong plantsa, sadyang may mga damit na lukutin. Kahit ilang beses mo nang hinagod, binimpo at winisikan ng tubig ay lukot pa din. At ang masakit minsan no choice ka kung hindi isuot ito kasi ... no choice nga anu ba? paulet-ulet?

Darating kasi talaga yung panahon na kahit ayaw mo puro lukot at gusot talaga ang haharapin mo sa buhay. Kahit kabisado mo pa ang transition temperature ng cotton, linen, cellulose-based fabric, wool at silk. O kahit alam mo pa kung kailan nag-iinterlock ang mga polymers. Wala kang magagawa, magkakalukot at magkakagusot ang buhay.

Pero wala kang dapat ikabahala, tulad ng damit, huhubarin at papalitan mo rin yan sooner or later tapos sa susunod mas gagalingan mo na lahat. Mula sa pagtatambak sa laundry basket, pagpili ng sabon at fabric conditioner, pag-pagpag mula sa dryer, pagsampay ng maayos hanggang sa pagpaplantsa.

At yan ang sense ng lahat ng lukot at gusot na dinadaanan natin, para matuto tayo! Hindi naman simpleng nagconspire ang cosmos para pahirapan ka. Sadyang me proseso lang ang lahat at minsan, sa mga lukot at gusot ng buhay tayo mas natututo.

#Random_Tots_ni_FRiL

"Puto at Dinuguan . . ."

There are things we could enjoy but not to perfection unless with the perfect partner, just like Dinuguan could go well with rice but incomparable when paired with Puto.

Indeed, we need that special someone to complement us to fullness, no matter how stark the contrast maybe.

~~~cutscene~~~

Hinahanap mo yung puto sa picture anu? Ganyan yung feeling hangga't hindi mo pa nakikita yung one trulab mo ... incomplete.

#Random_Tots_ni_FRiL

"Tumbang Preso ..."

Ang buhay ay isang malaking laro ng tumbang preso ...

Kailangan mo ng mga kaibigan na matutuwa tuwing mapapatumba mo yung lata ...

Mapapabilib kapag natakasan mo yung bantay ...

At higit sa lahat yung kakampi mo sa bawat hagis ng tsinelas na minsan hindi na mahalaga kung mapatumba mo ang lata o hindi ...

Dahil narealize mo na mas mahalagang sinubukan mong patumbahin ang problema at andun sila dinadamayan ka ...

Jackpot na lang yung tumumbang lata dahil tinamaan mo ng tsinelas kasi may ibang paraan pa para manalo at hindi mataya ...

At ganyan sa buhay, wag mong isiping iisa lang ang paraan para ma-solve ang problema, maraming way, pero mahirap kung sosolohin mo ...

Kaya ingatan ang mga kaibigan, manatiling totoo at wag mo rin silang hayaang itumba ang lata mag-isa ...

***cutscene sa tindahan ni Aling Nena***

Pareng Wikipedia: Tumbang Preso pronounced as "tum-bahng preh-so" is a traditional Filipino Children's game. The objective is for the players to hit and knock down the milk can with their pamato (e.g. tsinelas, flipflops, alpombra, rambo, etc.).

Aling Nena: Ngayon alam nyo na kung saan galing ang expression na "Itumba na yan ..." kapag me kaaway ang tropa mo .. kasi nga tulong tulong!

#Random_Tots_ni_FRiL

Sustansya ng Buhay ...

Lahat ng pinagdadaanan natin ay mayroong mas malalim na impact. Tulad ng pagsanay sa atin na kumain ng gulay nung bata pa tayo.

Ngayon ko narealize na minsan kahit kasing pait ng ampalaya o kasing tabang ng upo o kasing tamlay ng sitaw ang sitwasyon mo ... andun ang tunay na sustansiya ng buhay.

Palalakasin ka ng mga ito ... maniwala ka!

#Random_Tots_ni_FRiL

"Dahan Dahan sa Pinto ..."

"Oist Dahan Dahan sa Pinto ..." 

Isa yan sa madalas na linya ng Lolo ko nung bata pa ako at madalas yan ay pasigaw nyang sinasabi sa akin.

Kung dangan nga ba nama't kasi kapag bata ka ay napakasarap ng pakiramdam nang humahangos ka papasok ng pintuan sa kadahilanang hindi ko rin alam. Ganun ata talaga kapag bata ka, kapag masarap at masaya sa pakiramdam ay hindi mo na kelangan ng dahilan. At kahit mapalo ka pa sa pwet ay okay lang!

Pero ngayong medyo me edad na ako, naisip ko un mas malalim na impact sa likod na madalas na linya ng Lolo ko!

"Dahan Dahan sa Pinto ..." 

Paano nga naman kung me tao sa likod ng pinto? Dahil hindi ka nagdahan dahan ay nakasakit ka.

Tulad ito ng mga desisyon natin sa buhay at mga salitang binibitawan, kung di ka mag-iingat, malamang sa hindi, kahit hindi mo sadya ay makasakit ka ng iba.

At madalas, yung mga mahal pa natin sa buhay ang una nating nasasaktan.

"Dahan Dahan sa Pinto ..." 

Paano kung naka-lock? Eh di humampas lang ang mukha mo sa pintuan sa pagmamadali! At tila ito yung mga sitwasyon na bagama't hindi mo sigurado kung ano ang kalalabasan ay ginawa mo pa rin nang hindi mo muna sinuring maiigi kung uubra ba o hindi ... gorabels lang! kaya ayun sa huli, ikaw lang din ang nasaktan!

"Dahan Dahan sa Pinto ..." 

Kasi minsan tulak ka ng tulak pero pakabig pala ang pagbukas ng pinto! Aminin mo man o hindi, naranasan mo na yan at minsan sa sarili mo pang pintuan! Baket nagkaganun? Siguro eto yun mga panahong magulo ang isip mo at disoriented ka!

Tulad ng mga panahong nagbukas ang pinto ng pagkakataon at hindi mo alam kung ano nga ba ang mas ikakaligaya mo ang manatili sa labas o pumasok sa loob? Tutulak mo ba ito o kakabigin?

Maraming kwento ang bawat bukas at sara ng pintuan ng ating buhay.  Mga tao at pagkakataon na ating tinanggap at pinakawalan. Totoo na walang guarantee na hindi ka magkakamali o makakasakit kahit na magdahan dahan ka pa ng husto, pero atleast, sinubukan mong wag madaliin ang mga bagay bagay na importante at iniwasang makasakit ng iba. Sulit na yun!

***Cut Scene***

Juan: Pare, me dalawang pinto. Yung una, pagbukas mo sasalubungin ka ng dragon na bumubuga ng apoy. Yung Pangalawa, sasalubungin ka ng umaapoy na araw. Saang pintuan ka dadaan?

Pedro: Dun sa sasalubungin ako ng umaapoy na araw pare... pero magpapalipas muna ko ng oras hanggang gumabi. #aba_magaling

#Random_Tots_ni_FRiL

Ang Simpleng Katapat

Yay! Ilang days na lang V-day na naman! Araw ng mga puso!

Meron na namang magpapa-skinhead para lang pansinin ng babaeng irog niya.

Me magpapa-tattoo, me magpapa-bura ng tattoo. 

Me aarkila ng banda, magpapabook sa pinakamaingay na club.

Meron ding magpapa-reserve ng table sa pinaka-class na restaurant.

Yung iba naman bibili ng pinaka-malaking toblerone at maghahanap ng pinaka-malaking Teddy Bear.

Yung iba pinaka-malaking boquet ng roses ang drama.

Merong ding magdadala ng pinakamalaking pizza sa mga nililigawan nila.

Merong bibili ng tuta, kuting, lovebirds, parrot, agila, lawin at kung meron lang sigurong nabibiling dragon eh bibili din mapatunayan lang na "uy! effort yan babe."

Nakakatuwang isipin na ganito tayo magmahal. Pero sana, wag tayong maligaw.

Araw ng mga puso. At simple lang ang katapat ... PAGMAMAHAL."

Ansabi nga ng matatanda .. "Those who could enjoy the simple pleasures of life together are the most inlove." at pwede ring banat lang ito ng mga nagtitipid hehehe ... kayo na ang bahalang mag-isip.

Basta sa darating na valentines, hindi mawawala ang isang pirasong rosas ko na pinartneran ng isang supot ng boy bawang para sa pinakamamahal kong asawa.

Adbans Hapi Balentayms Dey Ebriwan!

#Random_Tots_ni_FRiL

Pira-pirasong Papel

Short story tayo ngayong araw na ito about being careful to what we say about others.

Nakulong si Juan dahil sa isang kasalanang hindi niya ginawa .. dahil sa isang tsismis na ang nagpakalat ay si Pedro!

Napawalang sala naman si Juan at nang nakalaya ay naisipan niyang idemanda si Pedro sa salang paninirang puri.

Sa korte, nangatwiran si Pedro na siya ay nagpapahayag lamang ng kanyang opinyon at saloobin ayon sa mga nakikita niyang activities ni Juan at kung paano ito mamuhay. "FREEDOM OF SPEECH" ika niya.

Dahil sa katwiran ni Pedro, nagdesisyon si Judge.

JUDGE: Mano Pedro, bukas ko ibibigay ang aking hatol. Sa ngayon, nais kong isulat mo sa isang papel ang iyong opinyon at saloobin tungkol kay Juan matapos ay iyong pira-pirasuhin ang sinulatang papel. At habang ikaw ay naglalakad pauwi, nais kong isa isa mong itapon ang piraso ng mga papel hanggang ito ay maubos. Maliwanag ba?

At ito nga ang ginawa ni Pedro.

KINABUKASAN ....

JUDGE: Bago ko ibaba ang hatol, PEDRO ... nais kong buuin mong muli ang mga pira pirasong papel na ikinalat mo kahapon kung saan nakasulat ang mga opinyon at saloobin mo tungkol ke Juan.

Pedro: Impossible pong mahanap ko pa ang mga pirasong papel para mabuo ulet.

JUDGE: Mismo. Dahil sa inaakala mong simpleng pagpapahayag, nasira mo ang pagkatao ni Juan at ang katotohanan, hindi mo na ito basta basta mababawi upang mabuo pang muli. Ngayon naintindihan mo ang bigat ng simpleng pagpapahayag na walang kalakip na kabutihan.

Bawat isa sa atin ay mayroong PEDRO sa sarili natin, parte ng pagiging tao natin ang pagiging kritiko, pero ang purpose nito ay para malaman natin ang tama sa mali, ang mabuti sa masama, ang wasto sa hindi. Hindi para gawing dahilan upang manira ng iba. Self improvement ang purpose ni Pedro sa ating pagkatao.

Alam ko, kahit ako guilty minsan sa pagiging careless at judgemental na Pedro, pero sa susunod na pakiramdam mo na tama lang na ipahayag ang opinyon at saloobin mo laban sa iba ay balikan at isipin mo ang mga panahon na ikaw ay naging isang JUAN, biktima ng maling akusasyon at panghuhusga.

"Pairalin ang PUSO at tiyak ko, hindi mo nanaising maranasan ng iba ang sakit na naranasan mo."

Isang Biyernes na puno ng pakikipagkapwa tao po sa lahat! #Pagpalain

#Random_Tots_ni_FRiL

Parang Printer

Bawat isa sa atin may kanya kanyang design ... Parang "PRINTER".

Me LaserJet, meron ding InkJet, ung iba dot matrix, may wide format, meron din namang slip printer na pangresibo, may pang-office, may pambahay at kung anu ano pa.

Tulad ng printer ang grand design ng buhay natin ay maging productive. 

Hindi mahalaga kung ang printout mo ay colored o black and white o kung mabilis kang magprint o mabagal .. Ang mahalaga me output ka! 

Ang mahalaga nagagampanan mo yung purpose mo! Ang mahalaga nakakagawa ka ng mabuti. Dahil ang basis ng productivity natin ay kabutihan, maaaring marami kang nagawa pero ang tanong eh kung me lakip ba itong kabutihan?

Kahit na minsan me paper jam o naa-out of paper ka, ayuz lang yun! Kasama sa grand design yan!

Wag kang mawawalan ng pag-asa at tapang na sumubok muling magprint .. kasi pag-asa ang nagsisilbing "INK" sa buhay natin!

At heto ang astig ... free at unlimited ang ink refill kung ke God ka kukuha ng supply! Ayuz di ba?

"Tara, sabay nating subukang magprint maski munting kabutihan ngayong araw na'to, pero if you have the capacity ... PRINT KINDNESS LIKE A BOSS!"

#Random_Tots_ni_FRiL

Connect the Dots ...

Nung bata pa ko lagi kong inaabangan yung Sunday Issue ng Manila Bulletin kasi every sunday meron silang Fun Page na insert na puno ng puzzles. At ang pinakapaborito ko dito ay ang "Connect the Dots!"

Bilang bata maa-amaze ka kung paanong ang hiwa-hiwalay na dots ay makakabuo ng isang larawan o figure. Isang disconnected pattern na magkakaroon ng kabuluhan after mong ikonekta lahat ng ito.

Pero you don't simply connect them, me susundan kang sequence syempre. You cannot simply jump from one dot to another.

And perhaps that's how life is.

Maraming broken moments ang timeline ng buhay natin. Nakakafrustrate minsan kung bakit need daanan ang isang stage ng buhay na hindi natin trip. Pero kasi nga, me sequence ang lahat. Kahit parang walang substance, need mo daanan para maka-connect ka sa susunod na dot.

At mapapansin mo rin na iba iba ang spacing ng mga dots, minsan maiksi, minsan mahaba. Tulad ng takbo ng buhay natin, minsan next level ka agad agad at minsan naman pakiramdam mo stuck up ka na sa isang punto ng buhay mo sa tagal ng paghihintay. But the thing is, if you keep moving, you'll definitely reach the next stage. The only reason na hindi mo mabubuo yung puzzle is when you stop!

And as you try to connect the dots of your life, do not be too hard on yourself sa mga panahong tila  walang nangyayari kahit na effort na effort ka na! Dahil maraming bagay ang hindi natin talaga hawak tulad ng pagba-blot ng ballpen o pagkabali ng dulo ng lapis habang kinoconnect mo ang mga dots! Hindi mo kasalanan yun, unless ... hindi ka na gumawa ng ibang way para magpatuloy!

At ang huling padeeptots ng isang connect the dots ... Wag mong isiping porke sinunod mo ang sequence tulad ng iba ay parehas kayo ng figure na mabubuo dahil ang katotohanan, iba iba ang puzzle ng buhay natin. Some are meant to end up with an awe inspiring result, some with nominal impact, some ends up with an abstract.

But i guess at the end of it all, hindi naman talaga mahalaga what we ended up with, mas mahalaga na sinubukan natin, ineffort natin at hindi tayo sumuko sa connect the dots ng buhay!

Cutscene sa Tindahan ni Aling Nena:

Pareng Wikipedia: In adult discourse the phrase "connect the dots" can be used as a metaphor to illustrate an ability to associate one idea with another, to find the "big picture", or salient feature, in a mass of data.

Aling Nena: Ang buhay ay isang malaking konek da dats!

#Random_Tots_ni_FRiL

The Untold Yello Pedicab Story ...

At minsan ... sadyang malakas ang sense of humor ni Tadhana.

Ilang days nang nag-aaya si wifey na kumain sa Yellow Cab ... though ako naman ang pizza lover saming dalawa, siya ang aya ng aya (sweet nuh? #smiles).

At dahil hectic ang traffic ng budget, este schedule pala, hindi kami nagka-chance kumain dito.

Ngunit isang gabi ... ika-nga sa mga pelikula kapag me malupet na eksenang darating "Lo and Behold ..."

Pumarada sa tapat ng bahay ang isang de-padyak na pizza cart na ang tatak ay ... dyaraaaaaaaan .. "Yello Pedicab!"

Pramis, laugh trip kami ni wifey! And yes, pizza was served that night! #LoL

Fate's sense of humor reminding us that there's no better feeling in this world than to have someone to share your slice of pizza with ... kahit yello pedicab lang yan! #winks

#Random_Tots_ni_FRiL

Taga Tondo Ka kung ...

"Taga Tondo Ka Kung ..." minsan ka ring nangarap pumunta sa Amerika.

Kasi parang andali dali nang buhay duon at parang ansarap sarap kumita ng dolyares.

Sarap magpapackage ng mga delata o kang guds, cereals, oats, prunes at egg powder (imagine taong 1980s pa lang ang itlog sa amerika ay nilulutong parang hotcake!) Astig di ba?

Tapos pag winter, me snow! Oh di ba? sino ba ang hindi nangarap ng makaranas ng live na snow! Yun me papatak pang snow flakes sa ilong mo na para kang nasa isang pelikula!

Kaso ... nagbago ang isip mo nung medyo tumanda ka na!

Naisip mo kasi kapag winter, magpapala ka ng snow!

Kapag Fall, magkakalaykay ka ng mga dahon!

At sadyang nakakalito kung anu nga ba ang pinagkaiba ng spring at summer! Ang hard di ba?

Tapos naisip mo bigla, me steak nga wala namang tsinitong aso!

Me bagels at beans kahit saan ka magpunta wala namang Pandesal at Champorado na me kasamang matamis na ngiti ni Aling Mila habang binubuhos ang request mong dagdag na gatas (take note, lista pa yan, sa katapusan ang bayad).

Madalas mo pang nakikita sa mga english movies na veggies ang madalas nilang dinner. "Huwaaat? No Rice? Puro Dahon? Anu ako? catterpillar?" ang nasabi mo sa sarili mo.

At tama ang nasa isip mo ... hindi uso ang bulalo dun! Pano pag me amats ka na sa madaling araw? Tsk ... chinito problems yan brad!

At eto pa! Ayon sa mga tsismis ni Ka Gusting ... duon daw ang mga tao walang pakielamanan! Yep! KKM ... "Kanya-Kanya Men!"

Di tulad sa tondo, kung papasok ka ng eskenita at me nag-aamok, me magwawarning agad sayo!

At matutuwa ka sa eksenang aabutan mo.

Yung lalakeng nagwawala na me hawak na jungle bolo? Ayun akap akap ng kumpare nya habang inaawat.

Ganun katapang ang mga taga-tondo lalo na kung para sa kapakanan ng isang kaibigan ... kahit patalim yayakapin.

"Walang ganyan sa states!" ika nga ng isang commercial nuong dekada 90.

Ganun pa man, andaming kaibigan at kakilala ko mula sa Tondo ang ngayon ay nasa ibang bansa na ... at isa na ako sa kanila.

Hindi dahil sa gumana na ang utak namin at naintindihan sa wakas ang Law of Economics at lalong hindi dahil nagpakaprakital kami.

Andito kami sa simpleng kadahilanan ... PAMILYA.

Dahil kung magkakaroon kami ng pagkakataon na mabigyan ng kaunting ginhawa man lamang ang aming mga pamilya, ito ay aming gagawin.

Lahat isasakripisyo. Pipiliin ang lungkot. Kakalimutan lahat ng nakasanayan at mag-aadjust sa bagong mundo.

Dahil ang tunay na taga tondo ... laging nangingibabaw ang PUSO at PAGMAMAHAL PARA SA PAMILYA.

***cutscene***

Lalake 1: Taga-saan ka satin utoy?
Lalake 2: Tondo po!

Lalake 1: Aba eh lugar ng matatapang un ah!
Lalake 2: Kaya nga po ako tumagal dito sa lupang banyaga, gamit ko po ang tunay na tapang na taglay ng pag-ibig para sa pamilya.

Lalake1: (Napangiti) "Taga-Tondo ka nga utoy ..." (sabay tapik sa balikat)

(Ang Blog na ito ay nilikha bilang isang munting pagpupugay sa founder, admins at members ng FB Group na Taga Tondo Ka Kung o TTKK ... patuloy nawa nating baunin ang init ng pakikisama at tatag ng ating mga puso bilang taga tondo saan mang dako ng mundo! #Kampai)

#Random_Tots_ni_FRiL

Unfaithful Medyas

"Life is too short to be matching socks ..." LoLz!

Henyong katwiran ng mga tulad kong tamad at madalas na late.

Ang aga nagising kaso napasarap ng chat ke wifey kaya ayun 7:40 na kumilos samantalang ala-otso ang pasok. Hirap ng malayo ke wifey, walang taga-asikaso. Dati ang trabaho ko lang ay bumangon at maligo then lahat naka-ready na, almusal, kape, damit, yakap, kiss at syempre ... ang medyas! Haist! #aymisyubebe

Pero mabalik tayo sa medyas ...

Dalawa lang ang maaaring dahilan kung bakit di magkaterno ang medyas mo!

Una, sadyang taksil ang mga medyas at wala silang ability na maging faithful sa mga partner nila kaya biglang nawawala ang isa. (Kaya next time na mag-away kayo ng taksil mong dyowa pwede mo syang tawaging isang walang kwentang medyas! ahehe)

Pangalawa, isa itong senyales na kailangan mo nang maglaba. #wink

#need_nang_maglaba

#Random_Tots_ni_FRiL

"it must be trulab ..."

Ang tunay na pagibig daw ay walang pinagkaiba sa kwento ng isang patatas na na-inlab sa isang makinis at mamula-mulang Kamatis. Hindi bagay. Awkward. Walang connect at higit sa lahat off sa compatibility chart ratings!

Pero hindi nagpahadlang si Mr. Patatas, alam nyang kelangann nya ng pogi points para mapansin ni Bb. Kamatis kaya pinili nyang maging isang french fries.

At ganyan daw ang tunay na nagmamahal. Handang magbago. Handang sumubok. Handang mawala ang ibang parte sa buhay nila para sa sinisinta!

Sa pelikula at pocketbook lang naman daw kasi nagkakatotoo ang "i love you just the way you are!"

Dahil ang totoo, ang "love" ine-effort yan.

At kung sakaling isa ka sa mga pinalad na makahanap ng "just the way you are" na pagmamahal, hindi ba at parang unfair naman kung hindi ka man lang mag-effort para maging mas mabuting ka-loveteam ng sa gayon ay mas maging match kayo sa maraming aspeto!

Hindi hinihingi ng love na baguhin mo ang buong pagkatao mo pero kung tila ikaw ay ikaw pa rin habang nasa isang relasyon, malamang daw hindi ito tunay na pag-ibig.

Bb. Kamatis: Awww .. para sa akin pinili mong maging isang french fries?

At kinumpleto ni Bb. Kamatis ang konsepto ng "trulab" ng pinili nyang maging isang ketchup.

"Love makes us better ..." ~ Paulo Coelho

#RandomTots_ni_FRiL
#inspired_by_FrenchFriesKetchup_Story

"Tatay's Day ..."

Mga ilang senyales na tatay ka na ...

Kabisado mo ang theme song ng frozen na let it go at alam mong gusto ni olaf ang warm hugz!

Mas maraming laman na cartoons ang external hard disk mo kesa sa mga gusto mong action movies!

Muli mong naunawaan ang halaga ng kendi, sorbetes, excuse me, sorry at please.

Kapag nalilito ka kung papaluin mo o tatawanan mo na lang ang mga naughty moments ng anak mo.

Kapag kasama na sa mga pahunks mong porma ang six pocket na lonta mo kung saan ang kanang bulsa ay may baby wipes at ang kaliwa naman ay may nakasukbit na dede ng gatas.

Kilala ng mga chikiting mo ang buong tropa kasi mas pinili mo na lang na tumambay kayo sa bahay kesa lumabas at iwanan sila.

Naunawaan mo na para maging mabuting tatay ... kelangan mong maging mabuting asawa.

Kapag masaya ka ng makipapak ng french fries para lang mabilan sila ng Happy Meal.

Maraming iba't ibang uri ng senyales ang pagiging tatay at wala itong perfect game plan.

Hindi mahalaga kung fans ka ng miami o spurs at hindi requirement na mahilig ka magbasketball.

Hangga't sinusubukan mong maging mabuting ama at patuloy na humihingi ng gabay sa Panginoon ... pasok ka sa category na "Best Dad in the World!!!"

Noong nakaraang Father's Day:

Cheska: Dada  dahil father's day ngayon you can watch what you like!

Napangiti ako ... sabay salang ng Shrek. ;)

#RandomTots_ni_FRiL

"Kalayaan ... Pakipulot Please!"

Isang daan at labing anim na taon ng kalayaan mula ng nagpunit ng sedula ang ating mga bayani bilang simbolo nang pag-aaklas laban sa mga mapang-aping kastila.

Ang tanong ... sino kaya ang nagpulot at naglinis ng mga punit nilang sedula?

Minsan naisip ko kung nabanggit sana ni Agoncillo o Zaide sa mga history books nila ang parteng ito ay malamang buhay pa ang Pasig River.

Siguro kung nabigyan ng emphasis na nilinis naman ng mga katipunero yung nagkalat nilang pira pirasong sedula ay naging isang malaking inspirasyon ito sa bawat Juan Dela Cruz upang panatilihing malinis ang ating Inang Bayan.#may_padeeptots_po_yan

Kung sisimulan lang siguro natin yung simpleng disiplina ng pagiging responsable sa mga kalat natin ... malaki ang ipagbabago ng bayan nating mahal.

"Ang Basurang itinapon mo ... Babalik din sayo!" #Pork_Barrel_Scandal

Maligayang Araw ng Kalayaan Pilipinas 
#Three_Stars_And_A_Sun

#RandomTots_ni_FRiL

"Walang Ending ...."

Alam nyo ba na "Gulong ng Palad" ang kauna-unahang radio soap opera na narinig sa Pinas taong 1949 at "Hiwaga sa Bahay na Bato" naman ang kauna-unahang soap opera sa telebisyon taong 1963.

Ang TV adaptation ng "Gulong ng Palad" ay tumagal mula 1977 hanggang 1985 sa BBC2 na kilala natin ngayon bilang ABS-CBN.  Dito ata nag-umpisa ang pagkahilig nating mga pinoy sa pagsubaybay sa mga teleserye.

"Pangako Sa'yo" ni Echo at Kristine ang kauna-unahang modern soap opera na gumamit ng term na "teleserye". Ang "Mara Clara" naman daw ang pinakasikat sa lahat kahit inabot ng halos dalawang buwan bago masampal ni Mara si Clara #hantagal_men. Ang "Flor De Luna" ng RPN9 naman ay considered na isang classic soap starring Janice De Belen na actually ay unang inalok kay Julie Vega.

#Teleserye ...

Bawat isa sa mga nasubaybayan natin ay may kanya kanyang marka. Either mahal na mahal natin yung mga bida or hate na hate natin yung kontrabida.

#Teleserye ...

Parte na ng ating daily routine. Inaabangan. Kinasasabikan. Pinaglalaanan ng oras.

#Teleserye ...

Kahit alam nating anytime pwedeng mag-ending, hopeful tayo na ma-extend nang ma-extend ang bawat kabanata.

#Teleserye

Ganyan ang mga kaibigan mo kapag nasa abroad ka. Me lifespan, me duration. Kahit ayaw niyong matapos, isang araw bigla na lang "last episode" na pala. Kelangan nang umuwi ng Pinas ang isa sa kanila.

Kahit masaya ka dahil makakasama na nila ulet ang pamilya nila, hindi mo maiwasang malungkot deep inside.  Kasi me isang parte ng puso mo ang biglang nabakante.  Ang mga araw na sabik mong inaabangan kung ano ang susunod na mangyayari ay biglang naging farewell episode.

Me kirot sa puso ang mga ganitong tagpo dahil sa totoo lang ... mahirap makahanap ng tunay na kaibigan dito sa ibang bansa.

Pero tulad ng isang teleserye na nag-last episode, wala man bagong kaganapan ay hinding hindi mo makakalimutan ang mga nagdaang araw na puno ng asaran, tawanan, iyakan, tampuhan at lambingan.  Mga araw na nagpatunay na hindi ka nag-iisa at may pamilyang nagmamahal sa'yo kahit hindi kayo magkakadugo.

"Pre, me naisip ka na bang cut scene na pangtapos sa blog na'to?"

"Wala pa pre ... siguro isa ito sa mga blog ko na walang ending ... "

(Para kay Micai at Rommel at iba pang kaibigan na naging parte ng aming pamilya dito sa lupain ng mga Emirati ...)

RandomTots_ni_FRiL

"Back to the Future ..."

"Hindi ka time traveler ..."

Stop going back to the past when it comes to people around you! Hindi na sila nakatira dun, change address na sila. Hindi ka ba na-inform?

And never predict another person's future ... hindi mo hawak un! Unless hindi namin alam na ikaw pala ang titan god of time na si Kronos.

Kung patuloy mong babalikan ang nakaraan ng isang tao o di kaya ay patuloy na huhusgahan ang kanyang magiging kinabukasan anu nga ba ang mapapala mo? Tama. Wala.

"Kasi nga hindi ka Time Traveler ..."

Walang mababago ang pagbisita mo sa nakaraan at panghuhula mo sa kinabukasan. Ang sad sad davah! #Ala_Kris_Aquino_Tone

Sa mga panahon na tila tayo isang time traveler hindi mo ba napansin how empty our days feel? Parang isang malaking void of emptiness ang bawat araw na ganito.

KASI WALA KANG "NOW!". WALA KANG "PRESENT!". WALA KANG "TODAY!"

How could you be filled with something that has gone already? (PAST).

And how could you be filled with something that is not yet here? (FUTURE).

Tandaan! Prerequisite ng isang happy at contented life ang mabuhay sa PRESENT! And that's how the best of relationships are built. To live in the now! To care in the now! To love in the now!

(Sa isang time machine ticket booth ...)

"Ate, isang roundtrip time travel ticket nga po at isang one way!"

"Baket one way lang yung isa? Pano babalik yang kaibigan mo?"

"Iiwan ko na sa past yan 'te ... Para magkaroon ako ng future!"

RandomTots_ni_FRiL